Ve yine ' var olamayan' birilerine, birseylere... Kendinizden de bir parça bulabilmeniz dilegiyle...

Ben ölüyorum….

Aynı siz 'büyük' adamların bir zaman öldüğü gibi ben de ölüyorum...

Geçmişimdeki her şey ölüyor. Kendime dair inandığım her şeyi kaybediyorum. Yıllarca kendime tutunabildiğim için ruh sağlığımı koruyabildim. Artık kendime tutunamıyorum. Çünkü tutunacak bir ben kalmıyor yavaş yavaş.

Daglarda olma sebebi... Gitmek mi? Kalmak mı?

Vakit yine tamam..
Ayaklarımdan önce gözlerim düştü bile yola...
Gün dağlara gitme günü...

Gecenin içinde bir ışık...

Özledim çok...

Yarış bitti dedeciğim... Nur içinde yat...

Sabah Huzuru...

Günaydın....

İçimde ve dışımda puslu bir güne uyandıktan sonra, bugün bana ne huzur verecek artık diye düşünürken radyoda John Lennon - Imagine çalmaya başladı. Hiç bir yere yetişmeye çalışmayan, sakin, akıcı bir müzik ve sözleri...

Bugün kısa...

Evet bugün kısa keseceğim.
Yazıyı kısa kestiğim gibi duygularımı da kısa kesebilsem keşke.
Keşke o kadar olgun olabilsem...

Anıların Degisimi

Huzuru arayanlara...

Hani olur ya, bir müzik dinlersiniz alır sizi geçmişe götürür. Sahneler belirir gözünüzün önünde fotoğraf fotoğraf...
Mutlu anılar kimin aklına gelir bilmem, ne yazıkki benimkiler hep kırık dökük fotoğraf kalıntıları olur...
Gerçi kırık anılar besler çoğunlukla beni...
Artık canımı bile acıtamayan eski aşklar belirir gerilerde...